Azken urteotan, lanean nola sentitzen garen deskribatzeko termino berriak agertu dira: quiet quitting, microshifting edo hustle culture. Eta bai, gure sare sozialetan horietaz hitz egin dizugu (edo laster egingo dugu).
Interneteko modak baino gehiago, jende askok egunero jasaten duena islatzen du: Lanaldi luzeak, deskonektatzeko zailtasuna eta lanak gero eta leku gehiago hartzen duen sentsazioa.
Baina gauza garrantzitsu bati buruzko arrastoak ere ematen dizkigute: lana antolatzeko moduak zuzenean eragiten dio gure ongizateari eta motibazioari.
Zure lanaldia gainezka egiten diizula edo egiten duzun horretan inplikazioa mantentzea kostatzen zaizula sentitzen baduzu, agian ez da jarrera kontua bakarrik. Batzuetan, lana antolatzeko moduarekin du zerikusia.
Gaur kontzeptu hauek azalduko dizkizugu eta testuingurua eta tresnak emango dizkizugu hain preziatua den laneko ongizatea lortzeko.
Zergatik gero eta jende gehiago sentitzen da gainezka lanean?
Lan-eredu nagusia ordutegi zurrunetan, etengabeko multiatazan eta gehiago ekoizteko gero eta presio handiagoan oinarrituta dago oraindik ere.
Hala ere, gero eta ebidentzia handiagoa dago ordu gehiago lan egiteak ez duela beti hobeto lan egitea esan nahi. Organisation for Economic Co-operation and Development-en txosten batek erakusten duenez, lanaldi luzeenak dituzten herrialdeak ez dira zertan emankorrenak izan.
Bada gehiago: Gallup-en State of the Global Workplace txostenak adierazten du munduko langileen % 23 inguru baino ez direla benetan konprometituta sentitzen beren lanarekin.
Lan-karga handia denean eta antolakuntzak laguntzen ez duenean, erraza da higadura-seinaleak agertzea.
Zer da hustle culture-a eta zergatik jartzen da zalantzan gero eta gehiago?
Hustle culture-ak (etengabeko ahaleginaren kulturak) ordu gehiago lan egitea, gutxiago lo egitea eta minutu bakoitza optimizatzea arrakastaren gakoa direlako ideia sustatzen du. Eredu horretan, badirudi beti egon behar zenukeela ekoizten, ikasten edo ekiten.
Dena den, gero eta jende gehiagok zalantzan jartzen du ikuspegi hori. Laneko ongizateari buruzko hainbat ikerketek hiperproduktibitatearen kultura estres, neke eta burnout maila handiagoekin lotzen dute. World Health Organization-ek burnout-a laneko estres kronikoari lotutako sindrome gisa aitortzen du.
Horregatik, produktibitateari buruzko egungo elkarrizketa asko ez dira jada gehiago lan egitearen ingurukoak bakarrik, baizik eta hobeto eta modu jasangarrian lan egitearen ingurukoak.
Zer da quiet quitting-a eta zergatik bihurtu da hain ezaguna?
Quiet quitting terminoa, uko isil gisa ere ezaguna, 2022an egin zen ezagun sare sozialetan. Pertsona batek bere lanean emozionalki inplikatzeari uzten dion egoera deskribatzen du, nahiz eta bere zereginak betetzen jarraitu.
Ez du esan nahi lana uztea. Dagokiona egitea esan nahi du, baina energia estrarik eskaini gabe.
Fenomeno hori pixkanaka agertu ohi da. Ohiko seinale batzuk hauek dira:
- Exijentzia-gehiegikeria jarraitua, hustle culture nagusi den giroei estuki lotua.
- Proiektuekiko motibazioa galtzea.
- Entzuna edo baloratua ez izatearen sentsazioa.
- Egiten denari zentzua aurkitzeko zailtasuna.
- Lan-ingurunean konfiantza eskasa izatea.
Horregatik, pertsona askok ez dute quiet quitting-a nagikeria gisa interpretatzen, lan egiten duten proiektuarekiko higaduraren edo deskonexioaren seinale gisa baizik.
Zer da microshifting-a eta zer esaten digu gaur egungo lan egiteko moduari buruz?
Ohiko ordutegi zurrunen aurrean, lana antolatzeko modu berriak sortu dira. Horietako bat microshifting-a da.
Kontzeptua lanaldia kontzentrazio handieneko uneetara egokitutako lan-bloketan banatzeari dagokio, haien artean etenaldiak edo jarduera pertsonalak tartekatuz.
Adibidez:
- Goizean pare bat orduz lan egitea.
- Eguerdian etenaldi luze bat egitea.
- Arratsaldean zereginei berriro ekitea.
Ideia da zure erritmoa kudeatzea, hori jasan beharrean.
Ikuspegi hori ikusgarriagoa bihurtu da telelanarekin eta eredu hibridoekin, non denboraren antolaketa malguagoa den.
Quiet quitting-aren aldean, microshifting-ak ez dakar lanetik deskonektatzea, hura egituratzeko modu ezberdin bat baizik.
Hori bai, ondo funtziona dezan, gauza garrantzitsu bat eskatzen du: autonomia, konfiantza eta gainerako pertsonen denborarekiko errespetua.
Nola antolatu zure eguneroko lana desmotibazioa ekiditeko?
Joeretatik harago, antolaketa on batek argitasun handiagoz eta presio gutxiagoz lan egiten lagun zaitzake.
Antolatu zure lanaldia bloketan
Eguna lan-bloketan banatzeak aldi bakoitzean zeregin bakar batean zentratzen laguntzen du eta kaos-sentsazioa murrizten du.
Eman lehentasuna garrantzitsua denari
Zeregin guztiek ez dute eragin bera. Egunero benetan garrantzitsua dena identifikatzeak zure ordutegia zeregin garrantzitsuez betetzea saihesten du.
Murriztu etenaldiak eta multiataza
Zereginez etengabe aldatzeak kontzentrazioari eragiten dio. American Psychological Association-en arabera, zereginen arteko ohiko aldaketak produktibitatea % 40ra arte murritz dezake.
Zehaztu helburu errealistak
Egun bakarrean gehiegi egiten saiatzeak frustrazioa sortu ohi du. Pertsona askori baliagarria zaio egunean funtsezko hiru edo lau zereginetan zentratzea.
Lan-errutina jasangarria sortu
Lana antolatzea ez da minutu bakoitza zereginez betetzea. Funtsezkoa den zerbaitetarako tartea uztea ere esan nahi du: Atsedena.
Etenaldiek kontzentrazioa berreskuratzen, sormena hobetzen eta nekea saihesten laguntzen dute. Horregatik, gero eta jende gehiagok bere buruari galdetzen dio ea helburua ez ote litzatekeen besterik gabe gehiago lan egitea izan behar, modu jasangarriagoan lan egitea baizik.
Quiet quitting, microshifting edo hustle culture-a bezalako kontzeptuek beharrezko elkarrizketa bat jartzen dute mahai gainean: Nola egin nahi dugun eta lanak zer leku hartzen duen gure bizitzan.
Agian zure lanaldia hobeto antolatzea lehen urratsa izan daiteke honi erantzuten hasteko. Lan munduari buruzko kontzeptuekin zure gogoetan sakontzen jarraitu nahi baduzu, eman izena gure buletinean upmeup.io 😉
Eta ez ahaztu lan egiteko beste modu bat, non ongizatea eta lana eskutik doazen, posible izateaz gain, existitzen dela dagoeneko: Ekonomia sozial eta solidarioa deitzen zaio.
